اقبال و دولت شایقش تایید و نصرت عاشقش

رومی زنگی هیا تی آتش ز اعضا ریخته

آتشدل و پولادرگ وانگه به هیات چون کجک

وز فرق پیلان یک به یک خون پیل بالا ریخته

پیوسته اشک وامقش بر روی عذرا ریخته

جرم کو اکب نیست هان چون گوهر از هرسو عیان

رشحی ز دست درفشان بر طلق خضرا ریخته