رشحی ز دست درفشان بر طلق خضرا ریخته

اقبال و دولت شایقش تایید و نصرت عاشقش

پیوسته اشک وامقش بر روی عذرا ریخته

جرم کو اکب نیست هان چون گوهر از هرسو عیان

طبعش نهالی بارور جودش شکوفه لطف بر

پیوسته در شاخش ثمر در باغ دیبا ریخته

هم پایش از دانشوری بر فرق مهر و مشتری