دست فلک در جام تو شهد مصفا ریخته

در عهدش اصنام ستم افتاد بر خاک عدم

چونانکه از طاق حرم شد لات و عزی ریخته

ای حرز جانها نام تو دور طرب ایام تو

از سده ات نازان زمین بر سده عرش برین

بر فره ات جان آفرین فر موفا ریخته

تیغت به خون آبستنی وز خو ن کنارش گلشنی