کز بدکنش بگرفته جان خونش مفاجا ریخته

ای خنگ گردون مرکبت نصرت روان در موکبت

بر طور جانها کوکبت نور تجلی ریخته

مانا به مرگ ناگهان تیغت بود جان در میان

با همتت ای دادگر دریای اعظم در نظر

آبیست اندر رهگذر از مشک سقا ریخته

پیرار فروردین به ری کردی چو جشن عید طی