با همتت ای دادگر دریای اعظم در نظر

بر طور جانها کوکبت نور تجلی ریخته

مانا به مرگ ناگهان تیغت بود جان در میان

کز بدکنش بگرفته جان خونش مفاجا ریخته

آبیست اندر رهگذر از مشک سقا ریخته

پیرار فروردین به ری کردی چو جشن عید طی

زی ملک خور راندی به ری طرح تماشا ریخته