خال تو دل خلق جهان برده و اینک

از قلب گذشتست و به قاف نرسیده

جز من که ز اندیشه لعلت مزم انگشت

ناخورده عسل کس سر انگشت مزیده

در حلقه آن طره طرار خزیده

روید به بهاران ز چمن سبزه و رویت

اکنون که خزان گشته از آن سبزه دمیده