جهاندارا تویی کز جود دست گوهرافشانت

که اندر خم قیرآگین به خوان میگساران می

فنای هرچه لاشیئی از بقای ذات او ممکن

بقای هرچه ممکن از فنای تیغ او لاشی ء

به گیتی نام حاتم کرده ناموس عرب را طی

بجز اندر پی الا نیاید در بیانت لا

بجز در عرصه هیجا نگردد بر زبانت نی