کاب برگردد به جوی و مهر باز آید به جای

هم دف مخروش اگر گوشت بمالد همچو چنگ

کز تهی مغزی نماید ناله کردن چون درای

همچو زلف خویش و حال من مشو حال دژم

خود ز شاه نکته دان بگذرکه داند هرکسی

کافتابی چون ترا دانا نینداید به لای

شاه شاهان ماه ماهان را به رنگ آرد به چنگ