خود ز شاه نکته دان بگذرکه داند هرکسی

کز تهی مغزی نماید ناله کردن چون درای

همچو زلف خویش و حال من مشو حال دژم

کاب برگردد به جوی و مهر باز آید به جای

کافتابی چون ترا دانا نینداید به لای

شاه شاهان ماه ماهان را به رنگ آرد به چنگ

وای آن نادان که این معنی نداند وای وای