مس را کند از نیم ترشح زر نابی

زان آب که آید به پیش روح چو آدم

گر قطره ای از وی بچکانی به ترابی

زان آب که بی منت اکسیر ز تاثیر

آبی که چو بر قبرگنهکار فشانند

نبود به دلش واهمه از روز حسابی

آبی که اگر نوشد پیری کند ادراک