ای بت پیمانه نوش ای شاهد پیمان گسل

جان بریان جسم عریان چشم گریان داشتی

ترک شهرآشوب من ماند پری راگر پری

خوی رندان لعل خندان در دندان داشتی

کاش چون عشاق خوی و پاس و پیمان داشتی

خود لبت لعلیست کز خورشید می جستی خراج

اینچنین لعل درخشان گر بدخشان داشتی