نخو ردم هرچه خوردم قند چون لعلت به شرینی

تبارک ای نگار خلخی ای ماه نوشادی

که داری بر غم دیرین ما هردم ز نو شادی

ندیدم هرچه دیدم سرو چون قدت به آزادی

برون شد هشت چیز از هشت چیزم بی تو ای دلبر

که هر غم از غمانم کرده بی آن هشت هشتادی