ت رمشکین موی و شیرین گو ی بربستی و بشکستی

که صاد چشم مستت کرده از خال سیه ضادی

اگرنه صنع صباغی به من آموخت عشق تو

چرا مشکم همی کافور گشت و لاله ام جادی

ز مو دکان عطاری ز لب بازار قنادی

دمم دود و دلم کوره، عنا گاز و تنم آهن

بلا پتک و سرم سندان و پیشه عشق حدادی