غارت عقل و هوش من حسرت ماه و مشتری

ماه فلک ز روی او خاک نشین کوی او

سنگ سیه ز موی او جسته رواج عنبری

غیرت سو و یاسمن آفت جان مرد و زن

گفت که ای اسیر تب خسته ی محنت و کرب

چند به پویه تعب پایه مرگ بسپری

شکوه بر از غم زمان پیش سکندر جهان