شکوه بر از غم زمان پیش سکندر جهان

غارت عقل و هوش من حسرت ماه و مشتری

گفت که ای اسیر تب خسته ی محنت و کرب

چند به پویه تعب پایه مرگ بسپری

تا نخوری ز بیم جان هر قدمی سکندری

شاه جهان حسنعلی فارس عرصه ی یلی

غازی دشت پر دلی مهر سپهر سروری