شاه جهان حسنعلی فارس عرصه ی یلی

چند به پویه تعب پایه مرگ بسپری

شکوه بر از غم زمان پیش سکندر جهان

تا نخوری ز بیم جان هر قدمی سکندری

غازی دشت پر دلی مهر سپهر سروری

آنکه به گاه حشمتش شمس نموده شمه ای

وآنگه به بزم عشرتش کرده هلال ساغری