شن تو هوشهنگ سا جن چرا نگستری

چرخ به پیش موکبت غاشیه برکتف کشد

ماه نوت شود عنان چرخ کند تکاوری

خصم تو مار جانگزا تیر تو آتشین قبا

تات چو مرکز آسمان جا به کنار خود دهد

زاول شکل خویشتن خواست به هیات کری

نی غلطم که آسمان پیش تو هست نقطه سان