زاول شکل خویشتن خواست به هیات کری

خصم تو مار جانگزا تیر تو آتشین قبا

شن تو هوشهنگ سا جن چرا نگستری

تات چو مرکز آسمان جا به کنار خود دهد

نی غلطم که آسمان پیش تو هست نقطه سان

وز پی صولجان تو کرده چو گو مدوری

پادشهی ترا سزد ورنه بغیر لاغ نه