پادشهی ترا سزد ورنه بغیر لاغ نه

زاول شکل خویشتن خواست به هیات کری

نی غلطم که آسمان پیش تو هست نقطه سان

وز پی صولجان تو کرده چو گو مدوری

کوکبه ملکشهی حشمت و جاه سنجری

دست کریمت از کرم غیرت ابر بهمنی

طبع همیمت از همم رشک سحاب آذری