کوکبه ملکشهی حشمت و جاه سنجری

نی غلطم که آسمان پیش تو هست نقطه سان

وز پی صولجان تو کرده چو گو مدوری

پادشهی ترا سزد ورنه بغیر لاغ نه

دست کریمت از کرم غیرت ابر بهمنی

طبع همیمت از همم رشک سحاب آذری

مهره بخت درکفت داو به روی داوکش