لیک ز بذل برده یی رونق جود جعفری

مهره بخت درکفت داو به روی داوکش

تا ببری به دس خون داو فلک به شثدری

رونق دین جعفری گرچه به تیغ داده ای

مهر ز شر م رای تو از عرق جبین شود

غرقه به بحر چارمین گر نکند شناوری

خصم تو گر درین زمان لاف اناللهی زند