که از راه آمد آن ماه حصاری

چه خوش پروانه دوشم داد تعلیم

که راحتها بود در جانسپاری

صباح من چه فرخ بود امروز

دل و جان خواست دادم سیم و زر خواست

سر افکندم به زیر از شرمساری

نگاهی کرد و شکرخنده یی زد