که خودکان زری تا چند زاری

دل و جان خواست دادم سیم و زر خواست

سر افکندم به زیر از شرمساری

نگاهی کرد و شکرخنده یی زد

تویی مداح آن ذاتی که دارد

به جود او جهان امیدواری

جناب حاجی آقاسی که اوراست