که در رویش نبیند جز به خواری

چرا کلکش که دولت زو سمینست

به سر هر دم درافتد از نزاری

چه خصمی دارد او با زر ندانم

حمایت گر کند کاهی سبک را

شود کوهی گران در استواری

دهد جون نور هستی هرکسی را