شود کوهی گران در استواری

چه خصمی دارد او با زر ندانم

که در رویش نبیند جز به خواری

حمایت گر کند کاهی سبک را

دهد جون نور هستی هرکسی را

به قدر پایه خود کامگاری

حسین خان آسمان مکرمت را