دلهای خسته کشی در آفتاب چمی

من رند نامه سیاه تو از چه روسیهی

من زیر بار غمم تو از چه پشت خمی

نی نی تو نیز عبث خم نیستی و سیاه

عودی بر آتش و دود در دیده از تو برفت

چون دود رفته به چشم خون گریم از تو همی

ماه فلک سپرد عقرب مهی به دو روز