زانرو به هر نفسی افتی به هر قدمی

گر گاهگاه دمد مهر فلک ز ذنب

تو آن ذنب که ز مهر پوسته می بدمی

پشتت خمیده ز بس بار تو عنبر و بان

فرشت چو محتشمان دیبا و از غم تو

گر دیده خاک نشین هرجاکه محتشمی

نه پور آزر وگشت آذر ترا چمنی