چون مشک بدهمی هستی به رنگ و به بوی

تو اژدها صفتش درکشی به دمی

گاهی ز سنبل تر بر ارغوان ز رهی

گاهی ز مشک سیاه بر سرخ گل رقمی

چون مشک بی دینی رنگ زمانه همی

رنگ سپر غمیت غم بسترد ز دلم

زین در همی تو مگر خود پی سپار غمی