کاینهمه زیشان به لب مدح و ثنا دارد همی

ویحک از بالای دلبندش که چون پوشد قبا

صد خیابان نارون در یک قبا دارد همی

وقف خوبان کرده قاآنی مگر گفتار خویش

تا نه پنداری هوسناکست و هر جا شاهدیست

خویش رادزدیده بر جورش رضا دارد همی

طبع را می آزماید در مضامین شگرف