نه مپذیر از من ای جانان که جانداری کنم بیجان

منت قربان نمایم خویش را ای عید روحانی

نه کی قربان کنم خویشت همان قربان کنم میشت

از این معنی که در پیشت کم از میشم به نادانی

بهل خود را کنم قربان که برهم زین گران جانی

به گیسویت که از سویت به دیگرسو نتابم رخ

گرم صد بار چون گیسو به گرد سر بگردانی