که ضراب ازلشان سکه زد زالقاب سلطانی

بلی چون سینه تنگ آید جنون با دل به جنگ آید

سخنها رنگ رنگ آید ز حکمتهای لقمانی

به حمدالله به دارالضرب جان بس نقدها دارم

اگر نه طفل ابجدخوان چو حزم او بود گردون

چرا خم گشته می جنبند چو طفلان دبستانی

شفاعت گرکند ابلیس را روز جزا عفوش