شفاعت گرکند ابلیس را روز جزا عفوش

که ضراب ازلشان سکه زد زالقاب سلطانی

اگر نه طفل ابجدخوان چو حزم او بود گردون

چرا خم گشته می جنبند چو طفلان دبستانی

گمان دارم که برهاندش از آن آلوده دامانی

حدیث از فتنه در عهدش نمی گویند دانایان

مگر گاهی که بستایند نرگس را به فتانی