هزاران در هزاران توپ دارد اژدها پیکر

گمان دارم که برهاندش از آن آلوده دامانی

حدیث از فتنه در عهدش نمی گویند دانایان

مگر گاهی که بستایند نرگس را به فتانی

که دوزخ از دهان بارند گاه آتش افشانی

سیه موران خورند و سرخ ماران افکنند از دم

شهودی بین هلا علم تناسخ را نه برهانی