سیه موران خورند و سرخ ماران افکنند از دم

مگر گاهی که بستایند نرگس را به فتانی

هزاران در هزاران توپ دارد اژدها پیکر

که دوزخ از دهان بارند گاه آتش افشانی

شهودی بین هلا علم تناسخ را نه برهانی

تو پنداری که از نسل عصای موسیند آنان

که دفع سحر را ظاهرکنند اشکال ثعبانی