حسن تو ندارد به جهان ثالث و ثانی

تل سمنی بینم از آن موی میانت

باریک خیالی نگر و چرب زبانی

جز عکس رخ خوب تو در آینه و آب

پرسی همی از من که گل سرخ کدام است

جانا توگل سرخ تصور نتوانی

کانجا که تویی رنگ گل سرخ شود زرد