کانجا که تویی رنگ گل سرخ شود زرد

حسن تو ندارد به جهان ثالث و ثانی

پرسی همی از من که گل سرخ کدام است

جانا توگل سرخ تصور نتوانی

اینست که هرگز تو گل سرخ ندانی

دانی که چرا دارمت اینگونه همی دوست

زآنروی که چون بخت خداوند جهانی