دانی که چرا دارمت اینگونه همی دوست

جانا توگل سرخ تصور نتوانی

کانجا که تویی رنگ گل سرخ شود زرد

اینست که هرگز تو گل سرخ ندانی

زآنروی که چون بخت خداوند جهانی

فرمانده ملک جم و فرمانبر خسرو

کز خنجر او رشک برد برق یمانی