وانگاه ز احکام تو آموخت روانی

دو روز به یک حکم تو صد نهر روان شد

نی نی که درین معجزه رمزیست نهانی

از خجلت حلم تو زمین یکسره شد آب

کامی نه که از لقمه جود تو نجنبد

بخ بخ تو مگر تالی عید رمضانی

گفتی نکشم دشمن خود را به سوی خویش