بخ بخ تو مگر تالی عید رمضانی

از خجلت حلم تو زمین یکسره شد آب

وانگاه ز احکام تو آموخت روانی

کامی نه که از لقمه جود تو نجنبد

گفتی نکشم دشمن خود را به سوی خویش

بسیار منت تجربه کردم نه چنانی

زیراکه دوصد مرتبه دیدم به خم خام