خود را نشناسی که چنین یا که چنانی

ای دل چو تو حالی صفت خویش ندانی

بیهوده سخن از صفت غیر چه رانی

با آنکه تو غایب نشوی یک نفس از خویش

تا چند سرایی که چنینست و چنانست

آن را که بجز نام دگر هیچ ندانی

این گرد که بر دامنت از عجب نشسته