تا چند سرایی که چنینست و چنانست

بیهوده سخن از صفت غیر چه رانی

با آنکه تو غایب نشوی یک نفس از خویش

خود را نشناسی که چنین یا که چنانی

آن را که بجز نام دگر هیچ ندانی

این گرد که بر دامنت از عجب نشسته

آید عجبم کز چه ز دامن نفشانی