بر عیب تو چون پرده بپوشید خداوند

گر مصحف آرد ز خداوند نخوانی

چو ن خود همه عیبی چه کنی عیب کسان فاش

بر غیر چه خندی چو تو خود بدتر از آنی

ظ لمست اگر پرده مردم بدرانی

شد قافله عمر تو وامانده ز دنبال

بشتاب مگر لاشه به منزل برسانی