چون همسفرانت همه از خویش گذشتند

ظ لمست اگر پرده مردم بدرانی

شد قافله عمر تو وامانده ز دنبال

بشتاب مگر لاشه به منزل برسانی

انصاف نباشد که تو در خویش بمانی

جان تو سبک جانب لاهوت سفر کرد

تو مانده به صحرای طبیعت ز گرانی