نادیده خبر نیست ز اسرار نهانی

جان تو سبک جانب لاهوت سفر کرد

تو مانده به صحرای طبیعت ز گرانی

خوش باش به نیک و بد ایام که ما را

بگشا نظر عقل و ببین صورت مقصود

زیراکه گنجد به عیان راز عیانی

پرهیز مکن از لقب زشت که موسی