سزاوار شاهی سپاهست و گنج

بیاید نمانی تو ایدر بسی

وزان پس چنین گفت کهتر پسر

که اکنون به گیتی توی تاجور

چو با گنج باشی نمانی به رنج

فریدون که بد آبتینش پدر

مر او را که بد پیش او تاجور