مر او را که بد پیش او تاجور

سزاوار شاهی سپاهست و گنج

چو با گنج باشی نمانی به رنج

فریدون که بد آبتینش پدر

جهان را بسه پور فرخنده داد

که اندر جهان او بد از داد شاد

به مرد و به گنج این جهان را بدار