به مرد و به گنج این جهان را بدار

مر او را که بد پیش او تاجور

جهان را بسه پور فرخنده داد

که اندر جهان او بد از داد شاد

نزاید ز مادر کسی شهریار

ورا خوش نیامد بدین سان سخن

به مهتر پسر گفت خامی مکن