تو مست خفته و غافل که زی معسکر شاه

به خوابگاه بدان حالتی که می دانی

که ناگه از درم آمد بریدی آتش سر

ز روی قهر و غضب بانگ زد که قاآنی

رسید کوکبه موکب جهانبانی

تهمتنی که ز الماس تیغ او روید

ز خاک معرکه یاقوت های رمانی