شب تیره هر مزد شهران گراز

از آن پس برآشفت به روی سپاه

به دشنام لبها بیاراستند

جهانی همه مرگ او خواستند

سخنها همی گفت چندان به راز

گزیده سواری ز شهر صطخر

که آن مهتران را بدو بود فخر