گزیده سواری ز شهر صطخر

جهانی همه مرگ او خواستند

شب تیره هر مزد شهران گراز

سخنها همی گفت چندان به راز

که آن مهتران را بدو بود فخر

به ایرانیان گفت کای مهتران

شد این روزگار فرایین گران